dag 12 terugreis en statistieken

We brengen nog een kort bezoek aan het kleine Art Museum in Columbus en racen dan naar het vliegveld. Vlucht via Atlanta naar Amsterdam verloopt prima.

Dit is het laatste bericht van deze weblog. De statistieken van de blog tonen dat een hoop mensen onze avonturen gevolgd hebben: 1,296 maal werd de blog bekeken in de afgelopen tien dagen. Ook valt te zien dat het aantal bezichtigingen in de loop van de reis groeide.

Wij hebben er in elk geval met plezier aan gewerkt en hebben veel opgestoken van deze intensieve studiereis. Wij hopen op korte termijn een concreet vervolg te kunnen geven aan de contacten die gelegd zijn en de inzichten die we hebben opgedaan.

Melvin – Robert- Folkert – Emiel

Dag 11: Ohio State University, Columbus

OSU is de grootste universiteit die we bezoeken deze reis. Dat is niet zo vreemd want het is met 56.000 studenten op een campus van 5 x 5 mijl de grootse universiteit van de VS. De afdeling kunsteducatie heeft in de VS (en daarbuiten) een uitstekende reputatie: vrijwel alle docenten publiceren in tijdschriften en boeken en spreken regelmatig op internationale conferenties. Veelal vormen de zelfgeschreven boeken de verplichte literatuur van de cursussen die de docenten verzorgen.
Onze eerste ontmoeting is met Candace Stout (Director of Graduate Studies), waarbij we meteen ontdekken dat het curriculum van Ohio State behoorlijk complex is. De eerste drie jaar van de bachelor zijn identiek aan het programma van de kunstvakopleiding. Tijdens jaar drie kan een student zich aanmelden voor het art. ed. programma. De circa 25 studenten die worden toegelaten in het art ed-programma volgen in het vierde jaar een theoretische introductie. Het volgende jaar (= eerste jaar van het masterprogramma) is vooral gericht op het lopen van verschillende stages. Na deze vier jaar bachelor + 1 jaar master zijn de studenten bevoegde docenten beeldend, van kindergarten tot en met highshool. Het tweede jaar van de master bestaat voornamelijk uit een zelfstandig kunsteducatief onderzoek dat de studenten moeten uitvoeren. Ohio heeft ook een derde fase waarin studenten promoveren op kunsteducatie. Zowel de master als de PhD-opleiding zijn internationaal georienteerd met veel buitenlandse studenten

’s Middags lunchen we in de zeer chique, English-style faculty club met Dr. James Sanders (Arts Policy and Administration). Hij vertelt ons over de relaties die kunsteducatie heeft met kunst en maatschappij. Zijn specialisatie is onderzoek naar kunst, educatie en beleid ten aanzien seksuele geaardheden. James neemt ons mee op een wandeling over de campus, waarbij we overdonderd worden door de faciliteiten. De gym, de zwembaden, de sporthallen en het stadion (150.000 zitplaatsen), alles is van Olymisch formaat en kwaliteit. Dit komt omdat er veel topatleten studeren aan Ohio State, maar ook omdat de universiteit beweging onder al haar studenten stimuleert. Ook de gebouwen op de campus zien er fraai en goed onderhouden uit.
Uit het gesprek dat volgt met Dr. Sydney Walker (Chair Undergraduate/Licensure Comittee), wordt ons duidelijk dat ook deze prestigieuze universiteit graag met ons wil samenwerken. Vooraf hadden we hier niet helemaal op durven hopen. Sydney prijst het praktijkprogramma in Amsterdam, dat meer inzet op het ontwikkelen van een beeldende visie dan de disciplinegerichte benadering op OSU. Ook is ze enthousiast over het feit dat BVO-studenten al vanaf jaar 1 stage gaan lopen

.
Terry Barrett is inmiddels voor ons bijna een bekende, omdat we voorafgaand aan deze reis zoveel van hem gelezen hebben. Als Arthur Efland zich ook nog even meldt in het kantoortje zijn we toch een beetje starstruck. Barrett is in eerste instantie schrijver en kunstcriticus. Uitgangspunt bij kunsteducatie is voor Barrett de betekenis van het kunstwerk voor de individuele beschouwer. Hij vindt dat kunsteducatoren vaak te snel oordelen en te weinig zoeken naar de mogelijke betekenis van het werk. Juist in die zoektocht en het uitwisselen van argumenten schuilt voor Barrett de kracht van kunsteducatie. Het startpunt van zo’n analyse kan wat Barrett betreft verschillen van individu tot individu. Hij is geen ideoloog, maar een pragmaticus. Barrett is van mening dat actuele kunst een belangrijke plaats moet krijgen in kunstonderwijs en hij neemt een middenpositie in binnen het visual culture-debat.
We besluiten deze lange dag met een etentje met Terry en Dr. Patricia Stuhr (Chair Art Education). Stuhr, als hoofd van de hele faculteit, onderstreept het belang van samenwerking met de AHK en zal zorgen dat er een formele overeenkomst wordt opgesteld. Deze overeenkomst biedt o.a. mogelijkheden voor uitwisseling (bachelors/masters), online courses en zomerprogramma’s. Tijdens het dessert bespreken we oa gebeurtenissen op Virginia Tech en de gevolgen in de VS van zes jaar George Bush.

Weemoedig leggen we een laatste potje pool op tafel, in de wetenschap dat dit onze laatste avond van deze studiereis is.

Dag 10: Van Indianapolis naar Columbus, Ohio

In onze hotelkamer zien we TV-beelden van de Virginia-Tech universiteit waar een student 32 mensen heeft vermoord. De publieke discussie over discriminerende opmerkingen van radiohost Imus is volledig verstomd. Nu laten alle stations verschrikte studenten, deskundigen en Hollywoodsterren aan het woord om hun verontwaardiging uit te spreken. Beroemde TV-dominees dragen hun steentje ook bij.

Na een bezoek aan de K-Mart vertrekken we naar de high-cultured Indianopolis Motor speedway. De Indycar 500 is de race van het jaar. Onze Arie Luyendijk heeft deze race in 1990 en 1997 gewonnen en is hier een held maar totaal onbekend in Nederland. Er hangen twee portretten van hem in de Hall of Fame. Onderweg lunchen we in een Bob Evans, een grote keten van wegrestaurants door heel de VS. Altijd leuk om even te vragen of de hamburgers door Bob zelf zijn klaargemaakt. Anders hoeven we ze niet.

In Columbus hebben we snel een hotelletje gevonden, de avond wordt besloten met potjes pool en muziek van Johnny Cash (Ring of Fire).

Special report from Chicago

Onze reporter Folkert Haanstra beschrijft zijn belevenissen op de AERA conferentie in Chicago. Klik hiervoor op het tabje AERA Chicago, bovenaan de weblog.

Dag 9: Vertrek naar Indianapolis

Vandaag vertrekken we na dag en dauw van St. Louis naar Indianapolis. We draaien de muziek die we de vorige dag in een cultmuziekwinkel hebben gekocht: lage bassen en veel rap (dit tot grote vreugde van Dylanliefhebber Crone). In de middag eten we in een family-restaurant. De salades hebben een laag mayonaise. Ook de broodjes zijn standaard voorzien van mayo in plaats van boter. Cappuccino is suikervrij maar voorzien van grote hoeveelheden Natrena.
Vervolgens zoeken we een betaalbaar hotel en restaurant. De man aan de receptie is heel klein met een enorme snor en tatoeages. Het hotel staat langs de snelweg in een anonieme buitenwijk van Indianapolis. We zijn de enige gasten en hebben de kamer aan het einde van een lange gang. Het lijkt wel het decor van een bloederige scene uit een Tarantino-film. In de avond kijkt de een tv en de ander leest nog wat artikelen van o.a. Terry Barrett.

Dag 8: St. Louis verkennen

Vandaag verkennen we St. Louis. In twee fraaie betonnen gebouwen huizen de Pulitzer Foundation en het Contemporary Art Museum St. Louis. Te zien zijn o.a. werken van Warhol, Serra, Koons, Sherman en Close. In een park op een heuvel ligt het enorme St.Louis Museum of Art met o.a. Zuid Amerikaan-se en Egyptische kunst en een representieve collectie van Europese kunst van de middeleeuwen tot heden. Ook heeft het museum een grote collectie moderne en hedendaagse schilderijen. Enige namen: Rietveld, Beckmann (die lesgaf in St. Louis), Richter, Rosenquist en Marden. Helaas vernamen wij dat de afdelingen met het werk van Kandinsky en Klee binnenkort gesloten moeten worden.
We besluiten de avond met een film die net uit is in de VS. Het betreft Grindhouse, een nieuwe samenwerking tussen Rodriguez en Tarantino. Grindhouse bestaat uit twee films: Planet Terror is een zeer bloederige zombiefilm-pastiche van Rodriguez. Tarantino’s Death Proof heeft een wat rustiger tempo, maar loopt uiteindelijk uit in een huiveringwekkende achtervolgings- en wraakfilm. De films worden achter elkaar vertoond met daar tussendoor komische neptrailers voor andere grindhouse films. Helaas worden de twee films in Nederland niet achter elkaar vertoond, maar als twee losse delen, met een paar maanden er tussenin. We weten niet of het topfilms waren, maar wij bleven in elk geval volkomen flabbergasted achter en zijn nu nog bezig de waterval van bloed, pus en uiteengescheurde lichamen te verwerken. www.grindhousemovie.net

Zie ook ons vanuit de bioscoopstoel gefilmde trailerfragment uit Grindhouse, Werewolfwomen of the SS:

Dag 7: bezoek aan Southern Illinois University, Edwardsville

De ontvangst op Southern Illinois University in Edwardsville is overrompelend: vijf personeelsleden wachten ons op aan een tafel die is overstelpt met gebak en vers fruit. Één van hen, Joseph Weber, is al gepensioneerd, maar wil zich graag inzetten om deze samenwerking van de grond te krijgen. Weber bezocht BVO twee jaar geleden en werd toen enthousiast omdat het programma van BVO zoveel overeenkomsten vertoonde met zijn kunsteducatieprogramma op SIU. Onze andere gesprekspartners, Ron Schaefer (Int. Programs), Dennis Taylor (Art. Ed.), Alyssia Ruggiero (Art. Ed.) en Thad Duhigg (Chair Art & Design) delen Webers enthousiasme en spreken gedreven over hun opleiding en het belang van kunsteducatie.

SIU heeft een docentenopleiding beeldend waaraan circa 90 studenten studeren. ± 70 studenten doen de bachelors, 20 de master kunsteducatie. SIU heeft geen derde cyclus in kunsteducatie. De studenten van Art Ed. volgen de praktijklessen samen met de studenten van de kunstvakopleidingen aan SIU. Daarbij maken ze gebruik van de meest indrukwekkende faciliteiten die we tot nu toe op onze reis zagen. Naast lokalen voor schilderen en nieuwe media is er een uitgebreide textielafdeling, een grote grafiekwerkplaats en een edelsmederij. Uitsmijters zijn de metaalgieterij (aluminium, ijzer en brons), de werkplaats glasblazen en de keramiekwerkplaats met op de binnenplaats een op hout gestookte oven waar een flinke pony in een keer in past.

De opleiding kunsteducatie noemt zichzelf ‘down to earth’: het accent ligt op het opleiden van kunsteducatoren die in elke denkbare onderwijssituatie kunnen opereren: van de slums in East St. Louis tot de witte scholen in het centrum. Daarbij fungeren de masterstudenten vaak als stagebegeleiders van de bachelors. De docenten van SIU waarderen visionaire opleiders als Freedman en Barrett zeer, maar vinden de opleidingen aan NIU en Ohio State wat elitair en gericht op de ‘brave’ middelclass scholen. In het debat over visual culture neem SIU bewust een middenpositie in: Weber benadrukt dat de inhoudelijke benadering van visual culture soms wel heel erg leidt tot praten over het eigen werk, iets waar een zwarte homeboy lang niet altijd trek in heeft. “It’s not about the conceptualisation of art, its about the making of art”.
De docentenopleiding SIU heeft nationale bekendheid verworven door haar samenwerking met de opleiding Creatieve Therapie. Zo geeft een van de docenten (Alyssia) ook kunstlessen in de plaatselijke gevangenis en lopen studenten daar stage. De combinatie van kunsteducatie aan specifieke doelgroepen (gevangenen, speciaal onderwijs, ‘moeilijke’ wijken) biedt voor AHK(master)studenten wellicht mogelijkheden voor onderzoek.
Na een rondleiding over de prachtige groene campus die helemaal vol staat met kunstwerken, zit dit intensieve bezoek er om 17.00 uur op.

’s Avonds bezoeken we de tentoonstellingsopening van een SIUstudent in een voormalig politiebureau in St. Louis. Daar ontmoeten we de chair Thad Duhigg weer, die ons uitnodigt voor some steaks & ribs.